emotional preparation

11:30 am. August 18, 2005. ito ang judgement day. well, for me at least. dahil ito ang defense ko ng thesis. magkakaalaman na. ok na ako, nakagawa na ako ng powerpoint ko for it (thanks ER! :P) at naipakita ko na ito sa mentor ko. sabi niya ok daw. ika nga ni Ricky Reyes: "Gandah!" dagdag pa (ng mentor ko ha, hindi ni Ricky) na magpahinga raw muna ako up to wed for the defense. so for now, im preparing emotionally for thursday. pero sa aking pagpapahinga, (which started today), may mga na-realize akong mga thing sa buhay ko. mga bagay na dapat isiping hindi para sa akin. tulad nga ng sinasabi ko sa sarili ko kapag sasakay ako sa lrt edsa station, "kung hindi para sa akin ang 4-car aircon train na ito, eh di hindi."
Nag-usap nga kami ni RC nung isang araw, may kinuwento siya sa akin. ganun din yung naramdaman ko, katulad nung sa kanya. pero i try to be with the organizations that i love, kasi alam kong onting oras na lang ang pagiging legitimate seniority ko. kahit na minsang nararamdaman kong hindi na ako kailangan, isisiksik ko pa rin ang sarili ko kasi gusto ko silang makasama. kahit yung iba hindi ko na talaga kilala, at yung iba namang dati'y kilala ko pero ngayon hindi na. iba talaga.
Binagabag ulit tuloy ako ng tanong ko sa sarili noong early years ko sa college. ano nga ba ang kaibigan? may standards ba ito? kapag ba nag-uusap lang kayo dahil sa mga mabababaw na dahilan friends na kayo? o dapat mayroon kayong shared secrets? ano ang pagkakaiba ng acquaintance sa friend? kapag one-way friendship qualified ba na friends kayo? pre-requisite ba ang closeness sa friendship? etcetera etcetera.
May mga tao kasing masarap pagsabihan ng sikreto. although given na you should not expect that person to open up to you in return, syempre gusto mong iparamdam sa kanila na trustworthy ka (although hindi halata sa itsura...). masarap sila pagsabihan pero sila hindi sila nagsasabi sayo. gets? ang tanga kasi masasaktan ka dahil hindi ka pinagsasabihan tapos ikaw nagsasabi ka eh in the first place, ikaw ang main reason kung bakit ka nasasaktan kasi masyado kang expecting. nakakainis! and what's more, kung sino pang mga bata, sila yung nagpaparealize sayo (which is a higher batch) na tangengot ka.
May mga tao ding sasabihin na "masarap kasama yan, although hindi pa kami nakakapag-bond. alam kong makakapag-usap din kami." tapos pag gusto ko nang mag-usap kami, mukhang hindi naman kami pinapayagan ng tadhana. nung unang beses, hinadlangan kami ng pressweek. tapos lately, gusto niyang umuwi ng maaga. ewan ko ba, siguro nga hindi meant to be na magkwentuhan kami ng stuffs sa buhay namin. siguro nga masyado akong nagpapaka-"bagets" dahil nakikisiksik pa ako sa mga bata.
Pero sa ganitong mga panahon, ma-rerealize mo talaga kung sino yung mga taong nagmamahal sa yo. yung mga taong nare-reciprocate yung care and special-ness na binibigay mo sa kanila. pero ang masama dito, lalo na if you met this people in school, yung fact na graduate na sila and you dont see them often. aint life great? you always see people who hurt you and you seldom see those who cares? siguro nga tama. pero may dahilan siguro kung bakit ganun. siguro para mas mamiss mo sila tapos pag nagkita ulit kayo, mas masarap ang tawanan at kwentuhan. kaya pala nauso ang trabaho, para maging sobrang busy ka to the point na hindi ka pwede sumama sa mga lakad. tapos mamimiss ka, para pag nagkita kayo mas fun. kaya pala.
At anong point? wala. masaya ako. period. bahala na si Lord sa akin. basta ang alam ko, binibiyayaan ako at dapat akong magpasalamat sa bawat biyayang ibigay sa akin. lalo na nung _____day, nabuo ang araw ko bago ako pumunta kina ER para gumawa ng powerpoint. buti na lang at nagpunta ako sa ______ para bumili ng ______ at nakita ko si _______. kahit bumabagyo, i should have known na magiging maganda ang araw na yun. sinabi ko naman habang nasa mrt ako na hindi ako umaasang makikita ko siya.pero ang bait ng Diyos. pinaganda niya ang araw ko. tulad nga ng sabi ni Barbie Almalbis: "One good day coming up!" hay, heaven ito! siguro nga, tama na ang pagsisiksik sa sarili. masyadong maraming beses na akong sumisingit sa picture alam ko naman hindi talaga ako kasama. kaya for the last time, swear hindi na. RC, tototohanin ko na yung sinabi ko sayo. Lord, help me. (and on my thesis defense too as well.)
~ ~ ~
Okay din pala ang walang tag-board. feeling ko walang nagbabasa ng blog ko (meron nga ba?) kaya nasasabi ko ang mga hinaing ko. pero syempre, careful pa rin kaya may mga blank at bitin na lines.mahirap na. tulad nga ng expression ng mga nagraragnarok: "WAKOKOKOK!"
~ ~ ~

some pics from the week-long depedida:






and finally, ang picture that took at least 30 minutes to shoot.


photos courtesy of ian "batman" castañares

~ ~ ~
Naalala kita kapag naririnig ko itong kantang ito (kahit hindi ko naiintindihan). at in fairness to me, ngayon lang ako magpopost ng kanta na anime.

READY STEADY GO!
L'arc En Ciel
Full Metal Alchemist opening theme
translations in italics :D (c/o animelyrics.com)

READY STEADY CAN'T HOLD ME BACK
READY STEADY GIVE ME GOOD LUCK
READY STEADY NEVER LOOK BACK
LET'S GET STARTED READY STEADY GO

fukitonde yuku fukei korugaru you ni mae e
kurushi magure demo hyouteki wa mou minogasanai
Sceneries being blown away seem to whirl in front of me
Even if I get desperate, I won't overlook my target anymore

ate ni naranai chizu yakute shimaeba ii sa
uzumoreta shinjitsu kono tenohira de tsukami torou
An unreliable map should be burnt
I'll grasp onto the buried truth with my hands

muchuu de (hayaku) kake nukete kita
urusai kurai ni harisake sou na kodou no takanari
hibite (yonde) iru kimi no koe
koko de tachidomaru you na jikan wa nai sa
READY STEADY GO
I came running frantically -hastily-
The throb of my heartbeats feels deafening enough to burst
Your voice is echoing -shouting-
There's no time to be like standing still here
READY STEADY GO

kazoe kirenai kizu kakae konde ite mo
chotto yasotto ja tamashi made wa ubawasenai
ano oka no mukou de kimi ni deaeta nara
nani kara hana sou sonna koto bakari omou yo
Even if my countless wounds get hugged
For a moment and gently, I won't let my soul get taken
On the other side of that hill, if I met you
I'd only think about what to start talking from

muchuu de (hayaku) kake nukete kita
urusai kurai ni harisake sou na kodou no takanari
hibite (yonde) iru kimi no koe
koko de tachidomaru you na jikan wa nai sa
READY STEADY GO
I came running frantically -hastily-
The throb of my heartbeats feels deafening enough to burst
Your voice is echoing -shouting-
There's no time to be like standing still here
READY STEADY GO

READY STEADY CAN'T HOLD ME BACK
READY STEADY GIVE ME GOOD LUCK
READY STEADY NEVER LOOK BACK
LET'S GET STARTED READY STEADY GO

kokoro wa (hashiru) ano sora no shita
karamawari suru kimochi ga sakebi dasu no o tomerarenai
kimi made (todoke) kitto ato sukoshi
atsuku hizashi ga terasu kono michi no mukou
READY STEADY GO
PLEASE. TRUST ME.
My heart -runs- underneath that sky
I can't stop my idle feelings from crying out
Surely I'll -reach- you in a little while
The sunlight shines hotly across this path
READY STEADY GO
PLEASE. TRUST ME.

~ ~ ~
isshouni asobo!