7650 ang celfone ni manong bus driver...

may isang kalapati na maasayang naglalaro sa lupa. masaya siya sa mundong ginagalawan niya, kasama ang kanyang mga kapwa kalapati at iba pang mga hayop. gayundin ang mga halaman, ang mga ulap, ang buwan, araw at bituin ay madalas niyang nakakalaro.

ngunit isang araw, napansin niya ang alapaap. dahil kaibigan ng kalapati ang lahat nang nasa paligid niya, kaibigan din ang turing niya sa alapaap. ngunit sa araw na ito, nakita ng kalapati na parang iba ang trato ng alapaap sa kanya. iba sa aspetong nakakagaan ng damdamin, parang ibang pagtrato na hindi tulad ng isang kaibigan.

dahil sa ito ang inakala ng kalapati, nais nitong maabot ang alapaap. mataas ang alapaap, hindi nya ito agad-agad maabot. hindi siya agad-agad madadala ng kanyang mga munting pakpak sa kinaroroonan ng alapaap.

sa paglalakbay na ito ng munting kalapati, hindi nauubusan ng lakas ang pagkampay ng kanyang mga pakpak. siguro dahil gusto niyang makapiling ang ulap. at sa bawat araw na nagdaan ay lalong lumalakas ang pagtingin ng kalapati sa ulap. pagtingin na akala ng kalapati ay sukli nito sa ibinibigay na ispesyal na atensyon ng alapaap sa kanya.

sa bawat araw ng pag-akyat, ng pagkampay, nakita ng kalapati ang mga kilos ng alapaap na nakapagpalakas sa nararamdaman ng alapaap. ang mga mga pagsulyap ng alapaap sa kanya, ang laging pangungumusta at mga pag-uusap at iba pa.

pero hindi akalain ng kalapati na nung malapit na niyang mrating ang pakay ng paglalakbay ay magkakaroon siya ng isang realisasyon. isang sampal ng katotohanan, na ang iniisip niyang kahulugan ng mga ikinikilos ng alapaap ay isang malaking kasinungalingan, isang panglilinlang.

hindi makapaniwala ang kalapati, tumigil sa pagsulong ng lipad at tiningala ang alapaap. ngumiti ito, ngunit alam ng kalapati na hindi ito para sa kanya dahil lumingon siya sa likod at nakita niya ang buong mundo. nakita ng kalapati na ang akala niyang ispesyal na trato sa kanya ng alapaap ay ginagawa rin niya sa ibang mga nasa lupa. at hindi ito mapapansin hanggat hindi mo nilalapitan ang kalangitan, ang alapaap.

ngunit ang mas nakasakit pa sa kalapati ay nang madiskubre nito na hindi pala napapansin ng alapaap na nilalapitan siya ng kalapati. hindi niya napansin na pinipilit niyang maabot ang alapaap para mas maging masaya ang kanilang kwentuhan at pagsasama. hindi ito napapansin ng alapaap dahil kasingkulay lang niya ang ulap. ang ulap, ang siyang tunay na gusto ng alapaap.

dahil dito, nasaktan ang damdamin ng kalapati. ang dating katawang hindi tinatablan ng pagod ay biglang bumigat na tila hindi na makakatagal pang lumipad, lalo na siguro ang mabuhay. tumigil na sa pagkampay ang kanyang mga pakpak kasabay ng pagtulo ng luha sa kanyang mga mata. pabilis nang pabilis ang pagkahulog ng kalapati. ngunit hindi na ito namamalayan ng kalapati, nakapikit na ang mga mata nito at itinatapon sa hangin ang agos ng kanyang luha. hindi na niya napapansin na ginugutay-gutay na ng hangin ang mga balahibo dahil abala siya sa pag-iisip at pagsabi sa sarili na "kakayanin kong hindi ka na ulit tignan, alapaap dahil alam kong hindi mo naman napapansin ang nararamdaman ko..."

mataas na ang nilipad at narating ng kalapati. ito ang naging dahilan kung bakit malakas ang pagkakasalpok niya sa lupa. naramdaman ng kalapati ang sakit na dulot ng hagupit ng lupa. ngunit walang makakatalo sa sugat ng kanyang puso, ng kanyang damdamin na iniwan ng alapaap. ngunit hindi pa rin bumangon ang kalapati mula sa kanyang pagkakabagsak. hindi niya pa kasi alam kung kaya niyang wala sa buhay niya ang alapaap.

~ ~ ~

ang taray ng celfone ni manong bus driver kagabi. 7650! sa harap kasi ako umupo dahil ako yung unang pasahero. takte! at ang mas maganda dyan, tunog ng tunog! polyphonic amp! may katextmate! at habang nasa daan nagtetext at dahil dito mabagal yung bus umandar. pero hindi naman siya naging sagabal sa daan dahil 12 am na un so wala na masyadong sasakyan. pero kahit na! hehehe

~ ~ ~

gusto ko pa lang magpasalamat kay "kibbler" at sa "asawa ni cho hakkai" for a job well done! salamat talaga!

:P